Iz Tjed­ni­ka br. 1/1953.

Toč­no 3. sr­pnja 1953. – pri­je 58 go­di­na, na kios­ci­ma u Kar­lov­cu po­ja­vio se pr­vi broj lo­kal­nih no­vi­na “Kar­lo­vač­ki tjed­nik”. U uvod­noj ri­je­či ured­niš­tvo ob­jaš­nja­va raz­lo­ge i mo­ti­ve za pok­re­ta­nje to­ga gla­si­la: “Po­li­tič­ki, priv­red­ni, kul­tur­no-pros­vjet­ni, spor­tski i uop­će druš­tve­no-po­li­tič­ki ži­vot sa svo­jim problemi­ma, us­pje­si­ma i sla­bos­ti­ma – pi­še li­st, na­ro­či­to je u pos­ljed­njih ne­ko­li­ko mje­se­ci uzeo ši­reg ma­ha, pa mno­gi do­ga­đa­ju pro­đu, a da o nji­ma zna sa­mo onaj krug lju­di ko­ji se nji­ma ba­vi” – pi­še u uvod­ni­ku i nas­tav­lja: “A pot­reb­no je, me­đu­tim, da se sa do­ga­đa­ji­ma upoz­na što ve­ći broj gra­đa­na, što je je­dan od glav­nih za­da­ta­ka ovog lis­ta”... Po­li­tič­ku od­lu­ku o pok­re­ta­nju Tjed­ni­ka us­vo­jio je Grad­ski od­bor SSR­N-a (So­ci­ja­lis­tič­kog sa­ve­za rad­nog na­ro­da – op.a.), on­daš­nje ma­sov­ne po­li­tič­ke or­ga­ni­za­ci­je, a služ­be­nu od­lu­ku Skup­šti­na gra­da Kar­lov­ca. Bu­du­ći je to gla­si­lo bi­lo pok­re­nu­to kao grad­ske lo­kal­ne no­vi­ne, to ured­niš­tvo iz­ra­ža­va na­du... “da će jed­nom Kar­lo­vač­ki tjed­nik pos­ta­ti i gla­si­lo Ko­ta­ra kar­lo­vač­kog”.

Prva sta­ni­ca za tran­sfu­zi­ju kr­vi

Li­st me­đu os­ta­lim, do­no­si iz­vješ­taj da je uz po­moć zag­re­bač­kog Za­vo­da za tran­sfu­zi­ju kr­vi – u Op­ćoj bol­ni­ci u Kar­lov­cu... “pri­je mje­sec i neš­to vi­še da­na” (sre­di­nom svib­nja 1953. – op.a.) ot­vo­re­na pr­va Sta­ni­ca za tran­sfu­zi­ju kr­vi. Na­vo­di se da su prip­re­me tra­ja­le vi­še od dvi­je godi­ne... “jer Bol­ni­ca ni­je ima­la struč­nih kad­ro­va”. U iz­vješ­ta­ju se ta­ko­đer ka­že da je – dok su tra­ja­le prip­re­me, bol­ni­ca do­bi­va­la oko 300 li­ta­ra kr­vi go­diš­nje i za to pla­ća­la oko 2 mi­li­ju­na di­na­ra. Pr­vi rav­na­te­lj Sta­ni­ce pri­je po­la sto­lje­ća bio je dr. Đuro Ma­teić, pr­va me­di­cin­ska ses­tra Mag­da Miš­ko­vić, a pr­vi dob­ro­volj­ni da­va­te­lj kr­vi u gra­du An­tun Ci­bul­ka. Da­lje se na­vo­di da je u pr­vih mje­sec i pol da­na od ka­ko je ot­vo­re­na, u Sta­ni­ci za tran­sfu­zi­ju kr­vi re­gis­tri­ra­no 122 dob­ro­volj­na da­va­te­lja, od ko­jih se uzi­ma... “naj­vi­še do 2,5 de­ci­lit­ra kr­vi”.

Smijenjen di­rek­tor u “Im­preg­na­ci­ji”

U pr­vom bro­ju Tjed­nik do­no­si i in­for­ma­ci­ju o smje­ni di­rek­to­ra u Po­du­ze­ću za im­preg­na­ci­ju dr­va “Im­preg­na­ci­ji”. To se po­du­ze­će tada na­la­zi­lo u grad­skom in­dus­trij­skom ra­jo­nu Ba­ni­je, a kra­jem pe­de­se­tih dis­lo­ci­ra­no je u se­lo Ma­hič­no, pre­ma Oz­lju... U iz­vješ­ta­ju o toj smje­ni na­vo­di se, da su Up­rav­ni od­bor po­du­ze­ća i rad­ni­ci na svo­jim sku­po­vi­ma... “upo­zo­ravali di­rek­to­ra da se pop­ra­vi u svom po­na­ša­nju”. Kad to ni­je po­mog­lo oni su u ob­raz­lo­že­nju svo­ga zah­tje­va da ga se smi­je­ni na­pi­sa­li da se... “di­rek­tor Jan­ko  i da­lje opi­ja, ne­re­do­vi­to do­la­zi na po­sao, a mo­ral i au­to­ri­tet su mu na nu­li, te je pos­tao suvi­šan i šte­tan.” Tak­vo ob­raz­lo­že­nje bi­lo je do­vo­ljan do­kaz da vi­je­ća on­daš­nje Skup­šti­ne gra­da do­ne­su od­lu­ku o smje­ni di­rek­to­ra Im­preg­na­ci­je. Do ras­pi­si­va­nja jav­nog nat­je­ča­ja za iz­bor no­vog di­rek­to­ra – ka­že se u in­for­ma­ci­ji u Tjed­ni­ku, duž­no­st di­rek­to­ra vršit će šef ra­ču­no­vod­stva Si­mo Pet­ro­vić.

Centar za beskućnike kojeg vode Udruga HVIDR-a Karlovac i Zajednica udruga HVIDR-a Karlovačke županije preseljen je na novu lokaciju, ali još uvijek u sklopu bivšeg prognaničkog naselja na Gazi.

Preseljene su kućice za smještaj beskućnika, a proteklih se mjeseci intenzivno radi na uređenju okoliša, a dotjeruju se i objekti. Veliki dio posla odrađuju članovi HVIDR-e, dok su u većim zahvatima pomogla gradska poduzeća. Očekuju da će dobiti pomoć ili u materijalu ili u novcu i od Zaklade hrvatskih branitelja, a dio će nabaviti i gradska i županijska HVIDR-a.

Karlovački spomenici važan su dio identiteta grada, obogaćuju prostor, ali imaju i komemorativni karakter. Posljednjih nekoliko godina nekoliko je značajnijih spomenika obnovljeno, postavljeni su novi, a u planu je restauracija nekih još nekih starih, a potom i njihovo vraćanje na mjesto gdje su bili.

Jedan od najstarijih spomenika je Spomenik Svetoj Mariji Bezgrešnog začeća, Karlovčanima znan i pod imenom Kužni pil. Zavjetni kip je postavljen 1691. godine, kada je u Karlovcu i okolici vladala kuga, koja se ponovo javila i 1730. godine, a djelo je Francessca Robe . Radi se o iznimnom kipu Madone sa stilskim oznakama visokog talijanskog baroka. Zbog velikih oštećenja na originalnom kipu, a koji su u Restauratorskom zavodu ocijenili iznimno vrijednim, on je pohranjen u Franjevačkom samostanu, a na Trgu bana Josipa Jelačića postavljena je 2003. godine replika.

Miljokaz, koji se nalazi na uglu Zrinskog trga i Domobranske ulice simbol je ekonomskog razvoja grada. Njegova izgradnja započela je 1775. za vladavine cara Josipa II a završena 1779. godine, u vrijeme kad je Karlovac proglašen slobodnim kraljevskim gradom. Ovaj spomenik je i motiv za karlovački suvenir.